Onzekerheden

Op de tweede dag van het nieuwe jaar liepen we meteen al tegen een paar onzekerheden aan. De eerste had te maken met de nieuwe kalender voor het ophalen van het huisvuil. De data waren veranderd. Op de vrijdagen van de even weken zou voortaan de grijze bak worden geleegd. Hoe was dat precies met de groene afvalbak? Op vrijdagmorgen bleken diverse buren de groene buiten te hebben gezet, dus ik doe hetzelfde. En ja hoor, na verloop van tijd komt de gemeentereiniging langs om de groene bakken te legen. Van die troep zijn we maar weer mooi af. De mensen van de gemeentereiniging doen goed werk. We houden hen in ere.

De tweede onzekerheid had te maken met de weersgesteldheid. Een fractie boven nul, met een week daaraan voorafgaande met matige vorst. De regen die gevallen was zorgde voor verraderlijke gladheid. De onzekerheid betrof niet de vraag ├│f het glad was. Dat was ons gelukkig op tijd duidelijk geworden. Maar als je je dan per fiets of auto van A naar B wilt verplaatsen, voel je je niet bepaald zeker. Voor je het weet lig je op de grond of glij je uit de bocht.

Misschien zijn deze praktische onzekerheden wel typerend voor heel ons leven aan het begin van een nieuw jaar. Je weet niet altijd waar je aan toe bent. Afspraken zijn niet altijd duidelijk. Er ontstaan misverstanden, of er komt een kink in de kabel. En het leven is niet altijd veilig. Je neemt je voorzorgmaatregelen, je kijkt uit en rijdt voorzichtig, je eet gezond, je bent goed verzekerd, maar je kunt zomaar getroffen worden door pech of groter onheil. Het is niet moeilijk om daar voor jezelf voorbeelden bij te bedenken.

Hoe gaan we met die onzekerheden om? Je kunt niet alles uitstippelen. Je hebt niet alles in de hand. In de praktijk doen we het vaak op dezelfde manier als ik dat op de tweede januari deed: je doet wat andere mensen doen, kuddegedrag; zij zullen het wel weten. En vaak kom je daar ver mee. Of extra voorzichtig zijn. Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Ook dat is een wijze manier van doen.

Toch red je het daar niet altijd mee. Jezus leerde ons dat we juist niet onkritisch de meerderheid moeten volgen, en ook vraagt Hij van ons de bereidheid ons leven te verliezen. Had Hij daar gelijk in? Deze levenshouding heeft Hemzelf uiteindelijk aan het kruis gebracht. Eigenwijsheid? Roekeloosheid? Zelf was Hij overtuigd daarin de wil van zijn Vader te doen. En zijn eerste volgelingen getuigden na een periode van vertwijfeling vol blijde zekerheid dat Hij levend aan hen verschenen was. Hij was opgestaan uit de dood!

Wat betekent dat voor ons concreet? Dat de kracht van de liefde van God, waardoor Jezus zich liet leiden, ook ons tot originele en moedige mensen maakt. Durf alleen te staan als het erom gaat voor een medemens op te komen of te getuigen van Gods macht. Dan ben je anders dan veel andere mensen, en dan steek je je nek uit.
Toch betekent dat niet een leven in onzekerheid. In het nieuwe jaar kun je rust en houvast vinden. God ziet naar je om. Hij is je welgezind, zelfs als je faalt. Vertrouw op Hem. Godsvertrouwen geeft zekerheid.

Dit bericht is geplaatst in Meditatief. Bookmark de permalink.