CGK Zwolle en de classis

De kerkenraad van de CGK Zwolle wordt onder druk gezet door de classis Zwolle. Het verwijt is dat de kerkenraad samenwonende homo’s toelaat aan het avondmaal, terwijl de synode heeft bepaald dat dit niet in overeenstemming is met de Bijbel. De kerkenraad mag zich niet aan deze kerkelijke bepaling onttrekken, is de redenering. Hij heeft geen been om op te staan. Als hij deel wil blijven uitmaken van het kerkverband, moet hij zich schikken naar wat de kerken op hun synode hebben uitgesproken.

Maar zo simpel ligt het niet. Om dat duidelijk te maken refereer ik aan een uitspraak die de predikant en gezaghebbende kerkjurist in de CGK Dingeman Quant heeft gedaan: een kerkenraad mag nooit iemand van het avondmaal afhouden omdat de synode dat zegt. De kerkenraad moet zelf de overtuiging hebben dat de betrokkene in zonde leeft en zich daarvan niet wil bekeren.

Toen de synode van 2017 de revisieverzoeken van onder meer de kerkenraad van Gouda afwees, stelde zij ook een commissie aan die de betreffende kerkenraden zou bezoeken om voor het synodebesluit begrip te kweken. Toen die commissie bij ons in Gouda op bezoek was, confronteerde ik haar met deze uitspraak van Quant en stelde de vraag: wat moet een kerkenraad doen die niet overtuigd is van het Bijbelse gehalte van de argumentatie van de synode? Het antwoord was dat deze situatie eerder zo nog niet was voorgekomen en dat daar geen pasklaar antwoord op was.

In hun hart denken veel voorstanders van het synodebesluit volgens mij als volgt: de basis voor de kerkelijke eenheid wordt gevormd door de Schrift en de belijdenis (drie formulieren van eenheid). De Bijbel veroordeelt zonneklaar homoseksuele handelingen. Wie daarover een andere mening heeft, verzet zich in feite tegen wat de Bijbel leert en bedenkt daar allerlei legitimerende argumenten bij. Zo iemand veroordeelt zichzelf en moet niet vreemd opkijken dat ook de kerken hem of haar veroordelen.

Hier is een misverstand in het spel. De basis voor de kerkelijke eenheid is niet Schrift en belijdenis, maar de belijdenis, punt. Is de Schrift dan niet belangrijker dan de belijdenis? Zeker, maar de Schrift en de belijdenis zijn ongelijksoortige grootheden. De Schrift is het Woord van God, de belijdenis is antwoord van de kerk. In haar belijdenis erkent de kerk het gezag van de Schrift en formuleert en aanvaardt zij wat zij als de hoofdinhoud van de Schrift begrepen heeft. Deze belijdenis schept wederzijdse erkenning en aanvaarding. Die bepaalt de onderlinge verbondenheid in het geloof en het kerk-zijn.

En de Schrift dan, wordt die buiten de vastgestelde consensus monddood gemaakt? Zeker niet, maar wel is het zo dat over de uitleg en toepassing de meningen kunnen verschillen, zonder dat hiermee de eenheid onder druk wordt gezet. Althans, zo zou het moeten zijn. Wie op grond van zijn eigen interpretatie van de Bijbel die van een ander voor onbijbels verklaart, maakt zijn eigen opvatting over wat de Bijbel zegt te belangrijk. Alsof iemand zijn eigen interpretatie van de Bijbel met Bijbels gezag kan verdedigen. Onderwerping aan dat gezag betekent juist dat je bereid bent je eigen mening steeds weer aan de Bijbel te toetsen.

De grondfout is natuurlijk dat de synode een uitspraak heeft gedaan over wat de Schrift leert. Zij deed daarmee een leeruitspraak waarvan de status onduidelijk is: wordt die uitspraak toegevoegd aan de belijdenis en wordt hij daarmee op één lijn gesteld, of speelt hij een minder gezaghebbende en minder verbindende rol? In het eerste geval wordt de uitspraak een splijtzwam, in het tweede geval blijft ze ondergeschikt aan de consensus die de kerken in hun gemeenschappelijke belijdenis hebben gevonden. De eerste optie is heilloos voor het kerkverband, de tweede is de enige begaanbare weg, hoe zwaar het ook is dit verschil van inzicht als broeders en zusters in één kerkgemeenschap te dragen.

Dus, classis Zwolle, aanvaard de kerk van Zwolle op grond van de gemeenschappelijke belijdenis van het evangelie in Christus, en geef haar de ruimte om naar eer en geweten een weg te gaan met broeders en zusters die naar analogie van het huwelijk een homoseksuele relatie aangaan in liefde en trouw.

Geplaatst in Geen categorie | Getagged , , , | Reacties staat uit voor CGK Zwolle en de classis

Donald Trump, Oekraïne en de evangelischen

Met grote stelligheid beweren Trump en in zijn kielzog de Republikeinen dat de impeachment van de president een grote schijnvertoning is van de Democraten. Die zouden niet tegen hun verlies kunnen en nog steeds niet hebben verwerkt dat Trump in 2016 de verkiezingen heeft gewonnen. Ze zouden er al vanaf het begin op uit zijn hem ten val te brengen. Nu hebben ze zijn uitspraken in een telefoongesprek met de kersverse president Zelenski van Oekraïne als de stok gebruikt om de hond te slaan.

Het grootste bezwaar van het Huis van Afgevaardigden waarin Democraten de meerderheid hebben is, dat Trump de militaire steun van 400 miljoen dollar afhankelijk stelde van een juridisch onderzoek in Oekraïne naar de handel en wandel van Hunter Biden, zoon van Trumps belangrijkste rivaal in 2020 bij de nieuwe presidentsverkiezingen, Jo Biden. Daarmee heeft Trump zijn eigenbelang, namelijk het besmeuren van zijn rivaal, boven het landsbelang gesteld, te weten de steun van een bondgenoot tegen de aartsvijand Rusland. Kort gezegd, Trump heeft de door de volksvertegenwoordiging goedgekeurde steun afhankelijk gemaakt van een tegenprestatie: voor wat hoort wat; in juridische termen: quid pro quo.

Nu heeft Trump dat natuurlijk niet letterlijk zo gezegd, dat is meer iets om tussen de regels duidelijk te maken. Hij heeft gezegd: nu wil ik wel dat jij mij een gunst bewijst. Bovendien heeft hij aanvankelijk de uitkering van het steunbedrag eerst opgehouden en ook de door Zelenski gewenste ontmoeting in het Witte Huis vooruitgeschoven. En zeer gekwalificeerde diplomaten die bij de zaak betrokken waren, hebben bevestigd dat het hier om een verwerpelijk quid pro quo ging. Deze vermenging van persoonlijk belang en staatsbelang komt neer op corruptie.

Toch is tot vervelens toe door Trump en de Republikeinen herhaald: géén quid pro quo, vanuit Trumps beproefde methode dat als je iets maar vaak genoeg zegt, de mensen het wel gaan geloven. Voor een buitenstaander die van tijd tot tijd CNN volgt, zeker wanneer de publieke getuigenverhoren plaatsvinden, is het een ergerniswekkende ontkenning van de problematiek tegen beter weten in.

Inmiddels hebben we een bevestiging gekregen van Trumps handelwijze in zijn commentaar op de kritische bijdrage van hoofdredacteur Mark Galli van Christianity Today . Dit tijdschrift is een belangrijke spreekbuis van de evangelische christenheid in Amerika. Galli is in het licht van alle getuigenissen van oordeel dat Trump moet worden afgezet. Hoe reageert Trump hierop? Hij twittert: Geen enkele president heeft meer voor de evangelicals gedaan dan ik. Dit geeft te denken. Want wat gebeurt hier? Hij zet de evangelicals neer als ondankbare en onredelijke onderdanen. Hij heeft zo veel voor hen gedaan, dat ze hem wel wat meer dankbaarheid mogen tonen en wat minder kritisch mogen zijn. Een verbluffend staaltje van quid pro quo.

Het is duidelijk dat deze dingen totaal niet tot elkaar in verhouding staan. Of hij afgezet moet worden vanwege corrupte handelingen staat volledig los van wat hij voor welke bevolkingsgroep dan ook heeft betekend. Die zaak moet op zichzelf beschouwd worden. Kennelijk zit Trump zo niet in elkaar. En omdat hij zo niet in elkaar zit, zal hij in al zijn contacten en verrichtingen als president zijn eigenbelang laten prevaleren. Weg met die president.

Geplaatst in Geen categorie | Getagged , , , | Reacties staat uit voor Donald Trump, Oekraïne en de evangelischen

Mijn nieuwe boek is uit! – Eén kerk. Weg uit de verdeeldheid

Mijn nieuwe boek over de eenheid van de kerk is vandaag bij mij bezorgd. Het is nu ook in de handel verkrijgbaar. Het is 159 pagina’s en het is uitgegeven bij Buijten & Schipperheijn. De prijs is € 15,90.
Hieronder geef ik de tekst op de achterflap.

Dit boek is geschreven uit verlangen. Verlangen naar de eenheid waar Christus van spreekt in zijn hogepriesterlijk gebed. Want er kan geen misverstand over bestaan: op grond van het Bijbelse getuigenis is de kerke van Christus één. Toch is er al in het Nieuwe Testament ook sprake van scheuringen. Die zijn dan echter het gevolg van ongehoorzaamheid aan en weerstand tegen het enige echte evangelie. Dat er verschillende kerkgemeenschappen zijn die alle willen leven uit het geloof in Jezus Christus, dat is vanuit de Bijbel bekeken ongehoord.

Bert Loonstra verwerpt ‘oplossingen’ als die van het eigen kerkverband, superieur aan alle andere, of een lokale kerk die los bestaat van een breder verband. Dat zijn beide vormen van ‘eigenkerkjespelen’. Daartegenover roept hij kerken hartstochtelijk op om hun opdracht tot eenwording inhoud te geven. Tegelijk wijst hij praktische wegen naar de beoogde eenheid.

Het boek eindigt met een voorstel voor een eigentijdse belijdenis, waarin kerken elkaar zouden kunnen vinden.

Ik hoop dat mijn pleidooi weerklank vindt. Daartoe breng ik het graag onder ieders aandacht.

Geplaatst in Geen categorie | Getagged , , | Reacties staat uit voor Mijn nieuwe boek is uit! – Eén kerk. Weg uit de verdeeldheid